1
zelfstandig naamwoordZelfstandig naamwoord [C]
Een vrouw van wie de echtgenoot is overleden en die niet opnieuw is getrouwd; een weduwe.
wedu'wee
Etymologie
Van Nederlands weduwe, uiteindelijk van een Germaans woord dat verwant is aan het Engelse widow.
Voorbeelden
Die weduwee woon alleen in die ou huis.
Die 'weduwee 'woon al'leen in die 'ou 'huis.
De weduwe woont alleen in het oude huis.
Na haar man se dood het die weduwee ondersteuning gekry.
Na 'haar 'man se 'dood het die 'weduwee onder'steuning ge'kry.
Na de dood van haar man kreeg de weduwe steun.
Die jong weduwee het haar kinders alleen grootgemaak.
Die 'jong 'weduwee het 'haar 'kinders al'leen 'grootgemaak.
De jonge weduwe voedde haar kinderen alleen op.
Collocaties
jong weduwee
bejaarde weduwee
oorlede man se weduwee
weduwee en wese
AI-gegenereerd