Azerbeidzjaans woordenschat doorzoeken

ad

/ɑd/

Bir şəxsi və ya əşyanı digərlərindən fərqləndirən söz; isim.

adam

/ɑˈdɑm/

İnsan, şəxs; cəmiyyətdə yaşayan varlıq.

almaq

/ɑlˈmɑɡ/

Bir şeyi əldə etmək, əlinə keçirmək; satın almaq.

amma

/amˈmɑ/

Əks, ziddiyyət bildirən qarşılaşdırma bağlayıcısı.

ana

/ɑˈnɑ/

Övladı olan qadın; körpəni doğub böyüdən qadın.

ancaq

/ɑnˈdʒɑɡ/

Qarşılaşdırma, məhdudiyyət bildirən bağlayıcı; “lakin, yalnız”.

ata

/ɑˈtɑ/

Övladı olan kişi; uşağın valideyni olan kişi.

az

/ɑz/

Miqdarca və ya dərəcəcə kiçik olanı bildirən söz.

baba

/bɑˈbɑ/

Ata və ya ananın atası; böyük ata.

bax

/bɑx/

“Baxmaq” feilinin əmr forması; gözlə yönəltmək, diqqət etmək.

başlamaq

/bɑʃlɑˈmɑɡ/

Bir işə girişmək, ilk addımı atmaq.

başqa

/bɑʃˈɡɑ/

Adı çəkiləndən fərqli olan, digər.

belə

/beˈlæ/

Bu cür, bu qayda ilə; tərz bildirən söz.

bilmək

/bilˈmæc/

Bir şey haqqında məlumatı olmaq, öyrənmiş olmaq.

bir

/biɾ/

Ən kiçik tam say; sayma zamanı ilk gələn rəqəm.

biz

/biz/

Danışanla birlikdə bir neçə şəxsi bildirən birinci şəxs cəm əvəzliyi.

bu

/bu/

Danışana yaxın olan əşyanı və ya şəxsi göstərən işarə əvəzliyi.

böyük

/bøˈjyc/

Ölçüsü, həcmi və ya əhəmiyyəti çox olan.

da

/dɑ/

ook

Partikel met de betekenis ‘ook, eveneens, bovendien’; variant die na woorden met achterklinkers wordt gebruikt.

danışmaq

/dɑnɯʃˈmɑɡ/

Sözlə fikir bildirmək, söhbət etmək.

demək

/deˈmæc/

Sözlə ifadə etmək, söyləmək; fikir bildirmək.

dost

/dost/

İnsanın yaxın münasibətdə olduğu, etibar etdiyi şəxs.

dünya

/dynˈjɑ/

Yaşadığımız planet, yer kürəsi; bütün insanların yaşadığı aləm.

düşünmək

/dyʃynˈmæc/

Ağılda fikir yürütmək, mülahizə etmək; hesab etmək.

də

/dæ/

“Həmçinin, eyni zamanda” mənasını bildirən ədat; sözə əlavə, qoşulma çaları verir.

eləmək

/eˈlæmæc/

Bir işi görmək, yerinə yetirmək; “etmək” feilinin danışıq variantı.

etmək

/etˈmæc/

Bir işi görmək, həyata keçirmək; köməkçi feil kimi ad və feillərlə mürəkkəb feil düzəldir.

ev

/ev/

İnsanların yaşadığı tikili; mənzil, məskən.

getmək

/ɟetˈmæc/

Bir yerdən başqa yerə tərəf hərəkət etmək, uzaqlaşmaq.

görmək

/ɟøɾˈmæc/

Gözlə qavramaq, bir şeyi seyr etmək.

gözəl

/ɟøˈzæl/

Baxımlı, xoşa gələn, gözoxşayan.

gün

/ɟyn/

Günəşin doğuşundan batışına qədər olan vaxt; iyirmi dörd saatlıq müddət.

gəlmək

/ɟælˈmæc/

Bir yerə tərəf hərəkət edərək danışana yaxınlaşmaq.

gərək

/ɟæˈɾæc/

Zərurət, məcburiyyət bildirən söz; “lazımdır, mütləq”.

hara

/hɑˈɾɑ/

Yer, məkan haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual əvəzliyi.

heç

/hetʃ/

İnkarı gücləndirən söz; “əsla, qətiyyən”.

həm

/hæm/

Cüt işlənərək iki şeyin birlikdə mövcudluğunu bildirən bağlayıcı; “... da, ... da”.

hər

/hæɾ/

Bir çoxluğun istisnasız bütün üzvlərini əhatə edən söz.

il

/il/

On iki aydan ibarət olan zaman vahidi.

il boyu

/il boˈju/

Bütün il ərzində, ilin əvvəlindən sonuna qədər.

il ərzində

/il æɾˈzindæ/

Bir il boyunca, ilin davam etdiyi müddət içərisində.

il əvvəl

/il ævˈvæl/

İndiki andan bir il geriyə aid olan zaman; keçən il.

ilə

/iˈlæ/

Birgəlik, vasitə və ya alət bildirən qoşma.

indi

/inˈdi/

Danışılan an, hazırkı vaxt.

istəmək

/isˈtæmæc/

Bir şeyə can atmaq, arzu etmək; tələb etmək.

iş

/iʃ/

Görülən əmək, məşğuliyyət; peşə, vəzifə.

ki

/ci/

Baş cümlə ilə budaq cümləni bağlayan tabelilik bağlayıcısı.

kim

/cim/

Şəxs haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual əvəzliyi.

kimi

/ciˈmi/

Bənzətmə, oxşarlıq bildirən qoşma; “-a oxşar” mənasında.

kiçik

/ciˈtʃic/

Ölçüsü, həcmi az olan; balaca.

kişi

/ciˈʃi/

Yetkin yaşlı kişi cinsli insan.

kənd

/cænd/

Əhalisi əsasən kənd təsərrüfatı ilə məşğul olan kiçik yaşayış məntəqəsi.

lazım

/lɑˈzɯm/

Zəruri, gərəkli olan; ehtiyac duyulan.

mən

/mæn/

Danışan şəxsin özünü bildirən birinci şəxs təkdə şəxs əvəzliyi.

necə

/neˈdʒæ/

Tərz, üsul haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual sözü.

niyə

/niˈjæ/

Səbəb haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual sözü; nə üçün.

nə

/næ/

Əşya və hadisələr haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual əvəzliyi.

nə vaxt

/næ vɑxt/

Zaman, vaxt haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual ifadəsi.

nənə

/næˈnæ/

Ata və ya ananın anası; böyük ana.

o

/o/

Danışandan uzaqda olan əşyanı göstərən işarə əvəzliyi.

olmaq

/olˈmɑɡ/

Mövcud olmaq, var olmaq və ya bir hala keçmək.

onlar

/onˈlɑɾ/

Haqqında danışılan bir neçə şəxsi və ya əşyanı bildirən üçüncü şəxs cəm əvəzliyi.

pul

/pul/

Alış-verişdə ödəniş vasitəsi kimi işlədilən dəyər; sikkə və ya əskinas.

qadın

/ɡɑˈdɯn/

Yetkin yaşlı dişi cinsli insan; arvad, xanım.

qalmaq

/ɡɑlˈmɑɡ/

Bir yerdə davam etmək, tərk etməmək; artıq olmaq.

qədər

/ɡæˈdæɾ/

Hədd, məsafə və ya miqdar bildirən qoşma; “-a kimi”.

salam

/sɑˈlɑm/

Görüşərkən deyilən salamlaşma sözü.

sevmək

/sevˈmæc/

Bir kəsə və ya şeyə ürəkdən bağlılıq, istək duymaq.

sonra

/sonˈɾɑ/

Müəyyən bir andan və ya hadisədən keçən vaxtı bildirən söz; daha gec.

soruşmaq

/soɾuʃˈmɑɡ/

Sual verərək məlumat almağa çalışmaq.

su

/su/

Rəngsiz, dadsız maye; içmək və məişətdə istifadə olunan təbii maddə.

söz

/søz/

Mənası olan, dilin ən kiçik müstəqil vahidi; danışıqda deyilən.

sən

/sæn/

Müraciət olunan bir nəfəri bildirən ikinci şəxs təkdə əvəzlik.

tapmaq

/tɑpˈmɑɡ/

Axtarılan şeyi əldə etmək, aşkar etmək.

uzaq

/uˈzɑɡ/

Məsafəcə çox aralı olan.

uşaq

/uˈʃɑɡ/

Yaşca kiçik insan; körpədən yeniyetməyə qədər olan şəxs.

var

/vɑɾ/

Bir şeyin mövcud olduğunu, əldə edildiyini bildirən söz.

vaxt

/vɑxt/

Hadisələrin baş verdiyi, ölçülən müddət; zaman.

ver

/veɾ/

“Vermək” feilinin əmr forması; bir şeyi başqasına təqdim et.

vermək

/veɾˈmæc/

Bir şeyi başqasına təqdim etmək, əlinə keçirmək.

və

/væ/

İki söz, ifadə və ya cümləni bir-birinə bağlayan bağlayıcı.

yaxın

/jɑˈxɯn/

Məsafəcə uzaq olmayan; həmçinin münasibətcə isti, doğma.

yaxşı

/jɑxˈʃɯ/

Keyfiyyətcə uğurlu, xoşa gələn, müsbət olan.

yaxşı ki

/jɑxˈʃɯ ci/

Sevindirici, xoş bir vəziyyətə görə minnətdarlıq, təsəlli bildirən ifadə.

yaşamaq

/jɑʃɑˈmɑɡ/

Həyatda olmaq, sağ qalmaq; bir yerdə məskən salmaq.

yenə

/jeˈnæ/

Bir daha, təkrar; yendən.

yer

/jeɾ/

Bir şeyin yerləşdiyi məkan, sahə; mövqe.

yol

/jol/

Bir yerdən başqa yerə gedən keçid, cığır; həmçinin üsul, tərz.

yox

/jox/

Bir şeyin mövcud olmadığını bildirən inkar sözü.

yoxsa

/joxˈsɑ/

Seçim, alternativ bildirən bağlayıcı; “ya da, əks halda”.

çox

/tʃox/

Miqdarca və ya dərəcəcə böyük olanı bildirən söz; həddindən artıq.

çünki

/tʃynˈci/

Səbəb bildirən bağlayıcı; “ona görə ki”.

ölkə

/ølˈcæ/

Müəyyən sərhədləri, hökuməti və əhalisi olan dövlət, məmləkət.

özü

/øˈzy/

Şəxsin və ya əşyanın məhz özünü, öz varlığını vurğulayan qayıdış əvəzliyi.

özəl

/øˈzæl/

Şəxsi, xüsusi olan; dövlətə deyil, fərdə aid olan.

üçün

/yˈtʃyn/

Məqsəd, səbəb və ya aidiyyəti bildirən qoşma.

şey

/ʃej/

Hər hansı əşya, məfhum və ya hadisə; ad çəkilmədən ümumi işarə edilən nəsnə.

şəhər

/ʃæˈhæɾ/

Əhalisi çox olan, iri yaşayış məntəqəsi.

əl

/æl/

İnsan bədəninin biləkdən barmaqların ucuna qədər olan hissəsi.

əvvəl

/ævˈvæl/

Bir hadisədən qabaq olan vaxt; öncə.