1
zelfstandig naamwoord[C]; meervoud: afalau
een appel; de ronde eetbare vrucht van de appelboom
'afal
Etymologie
Uit het Middel-Welsh afal, uit het Proto-Keltisch *abalom, verwant met Iers úll en Engels apple.
Voorbeelden
Mae afal coch ar y bwrdd.
Mae 'afal 'coch ar y 'bwrdd.
Er ligt een rode appel op tafel.
Dw i'n bwyta afal bob dydd.
Dw i'n 'bwyta 'afal bob 'dydd.
Ik eet elke dag een appel.
Collocaties
afal coch
afal gwyrdd
sudd afal
pei afal
coeden afalau
AI-gegenereerd