1
zelfstandig naamwoord[U; mannelijk]
vlees; het vlees van een dier dat als voedsel wordt gebruikt
cíg
Etymologie
Uit het Middelwalese cig, uit een Keltische Britse vorm; verwant met Cornisch kig en Bretons kig.
Voorbeelden
Mae cig oen yn flasus.
Máe cíg óen yn flásus.
Lamsvlees is lekker.
Dw i ddim yn bwyta cig.
Dw í ddím yn bwýta cíg.
Ik eet geen vlees.
Collocaties
cig oen
cig eidion
cig moch
cig cyw iâr
bwyta cig
AI-gegenereerd