bekommen

iets krijgen, ontvangen of gegeven worden

Etymologie

Van Middelhoogduits bekommen, van be- + kommen, oorspronkelijk ‘naar iets toe komen, aankomen’, later ‘ontvangen’.

Collocaties

om een aandoening, gevoel of toestand te krijgen of te ontwikkelen

Etymologie

Van Middelhoogduits bekommen, van be- + kommen, oorspronkelijk met de betekenis ‘naar toe komen, aankomen bij’, later uitgebreid tot ‘komen te hebben’.

Collocaties

iemand goeddoen of goed vallen, vooral van eten, drinken, klimaat of behandeling

Etymologie

Van de oudere betekenis ‘aankomen, bereiken’, waaruit zich de betekenis ‘invloed op iemand hebben’ ontwikkelde.

Collocaties

gebruikt met een voltooid deelwoord om aan te geven dat iemand iets gedaan, verteld, getoond of gegeven krijgt

Etymologie

Een grammaticale uitbreiding van bekommen in de betekenis “ontvangen”, vooral gebruikelijk in constructies die overeenkomen met “iets gedaan/verteld/getoond krijgen”.

Collocaties