bijvoeglijk naamwoord

predicative or attributive adjective; comparative: empörter; superlative: am empörtesten

Verontwaardigd, geërgerd of erg boos omdat iets als oneerlijk, beledigend of onaanvaardbaar wordt gezien.

em'pört

Uitspraak

Etymologie

From the past participle of German empören, originally meaning ‘to rise up, revolt’ and later ‘to make indignant’.

Voorbeelden

Sie war empört über die Entscheidung.

Sie war em'pört über die Ent'scheidung.

Ze was verontwaardigd over het besluit.

Er klang empört, als er davon hörte.

Er klang em'pört, als er da'von hörte.

Hij klonk verontwaardigd toen hij ervan hoorde.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

empört sein

empört reagieren

empört über etwas sein

ein empörter Blick

ein empörter Protest

AI-gegenereerd

werkwoord

form of empören: 3rd-person singular present; 2nd-person plural present/imperative; past participle

Vervoegde vorm van empören: afhankelijk van de grammaticale context «verontwaardigt», «ergert» of «heeft verontwaardigd».

em'pört

Uitspraak

Etymologie

Inflected form of German empören, from older senses connected with uprising or rebellion.

Voorbeelden

Sein Verhalten empört viele Menschen.

Sein Ver'halten em'pört viele 'Menschen.

Zijn gedrag verontwaardigt veel mensen.

Das hat mich empört.

Das hat mich em'pört.

Dat heeft me verontwaardigd.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

jemanden empören

die Öffentlichkeit empören

zutiefst empören

mich empört haben

AI-gegenereerd

bijvoeglijk naamwoord

predicative or attributive adjective; comparative: empörter; superlative: am empörtesten

Verontwaardigd, geërgerd of erg boos omdat iets als oneerlijk, beledigend of onaanvaardbaar wordt gezien.

em'pört

Uitspraak

Etymologie

From the past participle of German empören, originally meaning ‘to rise up, revolt’ and later ‘to make indignant’.

Voorbeelden

Sie war empört über die Entscheidung.

Sie war em'pört über die Ent'scheidung.

Ze was verontwaardigd over het besluit.

Er klang empört, als er davon hörte.

Er klang em'pört, als er da'von hörte.

Hij klonk verontwaardigd toen hij ervan hoorde.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

empört sein

empört reagieren

empört über etwas sein

ein empörter Blick

ein empörter Protest

AI-gegenereerd

werkwoord

form of empören: 3rd-person singular present; 2nd-person plural present/imperative; past participle

Vervoegde vorm van empören: afhankelijk van de grammaticale context «verontwaardigt», «ergert» of «heeft verontwaardigd».

em'pört

Uitspraak

Etymologie

Inflected form of German empören, from older senses connected with uprising or rebellion.

Voorbeelden

Sein Verhalten empört viele Menschen.

Sein Ver'halten em'pört viele 'Menschen.

Zijn gedrag verontwaardigt veel mensen.

Das hat mich empört.

Das hat mich em'pört.

Dat heeft me verontwaardigd.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

jemanden empören

die Öffentlichkeit empören

zutiefst empören

mich empört haben

AI-gegenereerd