Fleisch

vlees; het eetbare spierweefsel van dieren dat als voedsel wordt gebruikt

Etymologie

Uit het Middelhoogduitse vleisch, Oudhoogduitse fleisc, uit een West-Germaans zelfstandig naamwoord met de betekenis ‘vlees, vleesvlees’. Verwant met het Engelse flesh.

Collocaties

vlees; het zachte weefsel van het lichaam van een mens of dier, vooral in tegenstelling tot bot of huid

Etymologie

Uit het Middelhoogduits vleisch, Oudhoogduits fleisc, van een West-Germaans zelfstandig naamwoord met de betekenis ‘vlees, vleeswaren’. Verwant met het Engelse flesh.

Collocaties

het vlees; de lichamelijke, zinnelijke of zondige kant van de menselijke natuur, vooral in religieuze of literaire contexten

Etymologie

Uit het Middelhoogduitse vleisch, Oudhoogduitse fleisc, afkomstig van een West-Germaans zelfstandig naamwoord dat ‘vlees, vlees’ betekende. De figuurlijke religieuze betekenis ontwikkelde zich uit het contrast tussen lichaam en geest.

Collocaties