Kind

Kínd

kind

zelfstandig naamwoord

[C]; onzijdig: das Kind; meervoud: die Kinder

Een kind; een jong mens, vooral vóór de puberteit.

Kínd

Uitspraak

Etymologie

Van het Oudhoogduitse kind, uit het Proto-Germaans *kindą, verwant met woorden die ‘nakomeling’ of ‘dat wat geboren is’ betekenen.

Voorbeelden

Das Kind spielt im Garten.

Das Kínd spíelt im Gárten.

Het kind speelt in de tuin.

Die Kinder gehen zur Schule.

Die Kínder géhen zur Schúle.

De kinderen gaan naar school.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

ein kleines Kind

ein braves Kind

ein Kind bekommen

mit Kindern arbeiten

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[C]; onzijdig: das Kind; meervoud: die Kinder

iemands zoon of dochter, ongeacht de leeftijd.

Kínd

Uitspraak

Etymologie

Van Oudhoogduits kind, uit Proto-Germaans *kindą, verwant aan woorden die ‘nakomeling’ of ‘dat wat geboren is’ betekenen.

Voorbeelden

Er ist das einzige Kind seiner Eltern.

Er íst das éinzige Kínd seiner Éltern.

Hij is het enige kind van zijn ouders.

Unsere Kinder wohnen schon in anderen Städten.

Únsere Kínder wóhnen schon in ánderen Stádten.

Onze kinderen wonen al in andere steden.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

das einzige Kind

erwachsene Kinder

Kind seiner Eltern

Kinder haben

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[C]; onzijdig: das Kind; meervoud: die Kinder

Een nakomeling of jong van een dier; een jong dier.

Kínd

Uitspraak

Etymologie

Van het Oudhoogduitse kind, van het Proto-Germaanse *kindą, verwant aan woorden die ‘nageslacht’ of ‘dat wat geboren is’ betekenen.

Voorbeelden

Das Kind einer Ziege nennt man Zicklein.

Das Kínd einer Zíege nennt man Zícklein.

Het jong van een geit heet een geitje.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

das Kind eines Tieres

Kind einer Ziege

Mutter und Kind

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[C]; onzijdig: das Kind; meervoud: die Kinder

Een persoon of zaak die sterk gevormd is door een bepaalde tijd, plaats of reeks omstandigheden.

Kínd

Uitspraak

Etymologie

Uit het Oudhoogduitse kind, uit het Proto-Germaanse *kindą, verwant aan woorden die ‘nakomeling’ of ‘dat wat geboren is’ betekenen.

Voorbeelden

Dieses Denken ist ein Kind seiner Zeit.

Díeses Dénken ist ein Kínd seiner Zéit.

Deze manier van denken is een product van zijn tijd.

Sie war ein Kind des Ruhrgebiets.

Sie war ein Kínd des Rúhrgebiets.

Zij was een kind van het Ruhrgebied.

Synoniemen

Collocaties

ein Kind seiner Zeit

ein Kind des Landes

ein Kind der Moderne

AI-gegenereerd

Kind — Duits definitie, uitspraak & voorbeelden | OwnSlides

Terug naar Duits woordenboek

Kind

Kínd

kind

zelfstandig naamwoord

[C]; onzijdig: das Kind; meervoud: die Kinder

Een kind; een jong mens, vooral vóór de puberteit.

Kínd

Uitspraak

Etymologie

Van het Oudhoogduitse kind, uit het Proto-Germaans *kindą, verwant met woorden die ‘nakomeling’ of ‘dat wat geboren is’ betekenen.

Voorbeelden

Das Kind spielt im Garten.

Das Kínd spíelt im Gárten.

Het kind speelt in de tuin.

Die Kinder gehen zur Schule.

Die Kínder géhen zur Schúle.

De kinderen gaan naar school.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

ein kleines Kind

ein braves Kind

ein Kind bekommen

mit Kindern arbeiten

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[C]; onzijdig: das Kind; meervoud: die Kinder

iemands zoon of dochter, ongeacht de leeftijd.

Kínd

Uitspraak

Etymologie

Van Oudhoogduits kind, uit Proto-Germaans *kindą, verwant aan woorden die ‘nakomeling’ of ‘dat wat geboren is’ betekenen.

Voorbeelden

Er ist das einzige Kind seiner Eltern.

Er íst das éinzige Kínd seiner Éltern.

Hij is het enige kind van zijn ouders.

Unsere Kinder wohnen schon in anderen Städten.

Únsere Kínder wóhnen schon in ánderen Stádten.

Onze kinderen wonen al in andere steden.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

das einzige Kind

erwachsene Kinder

Kind seiner Eltern

Kinder haben

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[C]; onzijdig: das Kind; meervoud: die Kinder

Een nakomeling of jong van een dier; een jong dier.

Kínd

Uitspraak

Etymologie

Van het Oudhoogduitse kind, van het Proto-Germaanse *kindą, verwant aan woorden die ‘nageslacht’ of ‘dat wat geboren is’ betekenen.

Voorbeelden

Das Kind einer Ziege nennt man Zicklein.

Das Kínd einer Zíege nennt man Zícklein.

Het jong van een geit heet een geitje.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

das Kind eines Tieres

Kind einer Ziege

Mutter und Kind

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[C]; onzijdig: das Kind; meervoud: die Kinder

Een persoon of zaak die sterk gevormd is door een bepaalde tijd, plaats of reeks omstandigheden.

Kínd

Uitspraak

Etymologie

Uit het Oudhoogduitse kind, uit het Proto-Germaanse *kindą, verwant aan woorden die ‘nakomeling’ of ‘dat wat geboren is’ betekenen.

Voorbeelden

Dieses Denken ist ein Kind seiner Zeit.

Díeses Dénken ist ein Kínd seiner Zéit.

Deze manier van denken is een product van zijn tijd.

Sie war ein Kind des Ruhrgebiets.

Sie war ein Kínd des Rúhrgebiets.

Zij was een kind van het Ruhrgebied.

Synoniemen

Collocaties

ein Kind seiner Zeit

ein Kind des Landes

ein Kind der Moderne

AI-gegenereerd