verwandt

verwant door bloed of huwelijk; behorend tot dezelfde familie of verwantengroep.

Etymologie

Van Middelhoogduits verwant, oorspronkelijk een voltooid deelwoord met ongeveer de betekenis ‘naar iets toe gekeerd, verbonden’; verwant met wenden ‘draaien, keren’.

Collocaties

van soortgelijke aard, structuur, herkomst of karakter; verwant of in zekere zin verbonden.

Etymologie

Uit Middelhoogduits verwant, oorspronkelijk een voltooid deelwoord met ongeveer de betekenis ‘naar iets toe gekeerd, verbonden’; verwant aan wenden ‘draaien’.

Collocaties

in de taalkunde of biologie: afkomstig van een gemeenschappelijke bron of voorouder; genetisch of etymologisch verwant.

Etymologie

Uit het Middelhoogduits verwant; in wetenschappelijk gebruik toegepast op een gemeenschappelijke oorsprong, vooral van talen, woorden of soorten.

Collocaties

gebruikt, aangewend of toegepast; een voltooid deelwoord van verwenden, tegenwoordig minder gebruikelijk dan verwendet.

Etymologie

Voltooid deelwoord van verwenden ‘gebruiken, toepassen’; historisch verwant aan wenden ‘draaien’.

Collocaties