1
werkwoord[T]
Iets officieel accepteren, toestaan of machtigen.
/əˈpruːv/
Uitspraak
Etymologie
From Middle English approven, from Old French aprover, from Latin approbare, meaning “to assent to, prove,” from ad- “to” + probare “to test, prove.”
Voorbeelden
The committee approved the budget unanimously.
/ðə kəˈmɪti əˈpruːvd ðə ˈbʌdʒɪt juːˈnænɪməsli/
De commissie keurde de begroting unaniem goed.
Managers must approve all overtime requests.
/ˈmænɪdʒərz mʌst əˈpruːv ɔːl ˈoʊvərtaɪm rɪˈkwɛsts/
Managers moeten alle aanvragen voor overuren goedkeuren.
Collocaties
approve a plan
approve a request
approve a budget
approve an application
formally approve
AI-gegenereerd