zelfstandig naamwoord

zelfstandig naamwoord [C]

Een strook of stuk doek of ander materiaal dat wordt gebruikt om een gewond lichaamsdeel af te dekken, te beschermen of te ondersteunen.

/ˈbændɪdʒ/

Uitspraak

Etymologie

Uit het Middelfrans bandage, van bande, wat ‘strook’ of ‘band’ betekent.

Voorbeelden

She wrapped a bandage around his ankle.

/ʃi ræpt ə ˈbændɪdʒ əˈraʊnd hɪz ˈæŋkəl/

Ze wikkelde een verband om zijn enkel.

The nurse changed the bandage twice a day.

/ðə nɝs tʃeɪndʒd ðə ˈbændɪdʒ twaɪs ə deɪ/

De verpleegkundige verving het verband twee keer per dag.

Synoniemen

Collocaties

apply a bandage

change a bandage

remove a bandage

a sterile bandage

an elastic bandage

AI-gegenereerd

werkwoord

[T] overgankelijk

Een gewond lichaamsdeel bedekken, omwikkelen of ondersteunen met een verband.

/ˈbændɪdʒ/

Uitspraak

Etymologie

Uit het zelfstandig naamwoord bandage, via het Middelfranse bandage.

Voorbeelden

He bandaged the cut before leaving.

/hi ˈbændɪdʒd ðə kʌt bɪˈfɔr ˈlivɪŋ/

Hij verbond de wond voordat hij vertrok.

Please bandage your wrist until a doctor can examine it.

/pliz ˈbændɪdʒ jʊr rɪst ənˈtɪl ə ˈdɑktɚ kən ɪɡˈzæmən ɪt/

Verbind alstublieft uw pols totdat een arts hem kan onderzoeken.

Synoniemen

Collocaties

bandage a wound

bandage a cut

bandage an ankle

bandage tightly

bandage carefully

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

zelfstandig naamwoord [C]

Een strook of stuk doek of ander materiaal dat wordt gebruikt om een gewond lichaamsdeel af te dekken, te beschermen of te ondersteunen.

/ˈbændɪdʒ/

Uitspraak

Etymologie

Uit het Middelfrans bandage, van bande, wat ‘strook’ of ‘band’ betekent.

Voorbeelden

She wrapped a bandage around his ankle.

/ʃi ræpt ə ˈbændɪdʒ əˈraʊnd hɪz ˈæŋkəl/

Ze wikkelde een verband om zijn enkel.

The nurse changed the bandage twice a day.

/ðə nɝs tʃeɪndʒd ðə ˈbændɪdʒ twaɪs ə deɪ/

De verpleegkundige verving het verband twee keer per dag.

Synoniemen

Collocaties

apply a bandage

change a bandage

remove a bandage

a sterile bandage

an elastic bandage

AI-gegenereerd

werkwoord

[T] overgankelijk

Een gewond lichaamsdeel bedekken, omwikkelen of ondersteunen met een verband.

/ˈbændɪdʒ/

Uitspraak

Etymologie

Uit het zelfstandig naamwoord bandage, via het Middelfranse bandage.

Voorbeelden

He bandaged the cut before leaving.

/hi ˈbændɪdʒd ðə kʌt bɪˈfɔr ˈlivɪŋ/

Hij verbond de wond voordat hij vertrok.

Please bandage your wrist until a doctor can examine it.

/pliz ˈbændɪdʒ jʊr rɪst ənˈtɪl ə ˈdɑktɚ kən ɪɡˈzæmən ɪt/

Verbind alstublieft uw pols totdat een arts hem kan onderzoeken.

Synoniemen

Collocaties

bandage a wound

bandage a cut

bandage an ankle

bandage tightly

bandage carefully

AI-gegenereerd