1
bijvoeglijk naamwoordongelukkig of ontevreden omdat iemand of iets niet aan iemands hoop of verwachtingen heeft voldaan
/ˌdɪsəˈpɔɪntɪd/
Uitspraak
Etymologie
Van het voltooid deelwoord van disappoint, via het Oudfranse desapointer, oorspronkelijk met de betekenis ‘een afspraak of regeling ongedaan maken’.
Voorbeelden
She was disappointed by the test results.
/ʃi wəz ˌdɪsəˈpɔɪntɪd baɪ ðə tɛst rɪˈzʌlts/
Ze was teleurgesteld over de testresultaten.
I'm disappointed that you can't come.
/aɪm ˌdɪsəˈpɔɪntɪd ðæt ju kænt kʌm/
Ik ben teleurgesteld dat je niet kunt komen.
Collocaties
disappointed by something
disappointed in someone
deeply disappointed
bitterly disappointed
disappointed that
AI-gegenereerd