1
zelfstandig naamwoord[C]
Een persoon die een ander persoon of een groep haat, tegenwerkt of probeert te schaden.
/ˈenəmi/
Uitspraak
Etymologie
Afkomstig uit het Middelengelse enemi, uit het Oudfranse enemi, uit het Latijnse inimicus, dat “onvriendelijk” of “een vijand” betekent.
Voorbeelden
The spy was treated as an enemy of the state.
/ðə spaɪ wəz ˈtriːtɪd æz ən ˈenəmi əv ðə steɪt/
De spion werd behandeld als een vijand van de staat.
She made a powerful enemy at work.
/ʃiː meɪd ə ˈpaʊərfəl ˈenəmi æt wɝːk/
Ze maakte een machtige vijand op het werk.
Collocaties
make an enemy
a sworn enemy
a bitter enemy
enemy of the state
AI-gegenereerd