finish

Iets tot een einde brengen of voltooien.

Etymologie

Uit het Middelnederlands finishen, uit het Oudfranse finir, uit het Latijn finire, dat “begrenzen, beëindigen” betekent, van finis “einde, grens”.

Collocaties

Tot een einde komen; ophouden te gebeuren of gedaan te worden.

Etymologie

Van Middelengels finishen, van Oudfrans finir, uit het Latijn finire, met de betekenis ‘begrenzen, beëindigen’, van finis ‘einde, grens’.

Collocaties

alles van iets gebruiken, opeten of opdrinken

Etymologie

Uit het Middelengels finishen, uit het Oudfrans finir, uit het Latijn finire, wat “begrenzen, eindigen” betekent, van finis “einde, grens”.

Collocaties

Een oppervlak de laatste behandeling geven, zoals met verf, politoer of vernis.

Etymologie

Uit het Middelengelse finishen, uit het Oudfranse finir, uit het Latijn finire, met de betekenis “beperken, eindigen”, van finis “einde, grens”.

Collocaties

Het einde of het laatste deel van een gebeurtenis, activiteit, race of proces.

Etymologie

Van het werkwoord finish, uiteindelijk uit het Latijn finis ‘einde, grens’.

Collocaties

De uiteindelijke textuur, uitstraling of laag van een oppervlak.

Etymologie

Van het werkwoord finish, uiteindelijk uit het Latijnse finis ‘einde, grens’.

Collocaties