1
zelfstandig naamwoord[U]
Een fijn poeder gemaakt door graan, vooral tarwe, te malen en gebruikt om brood, cakes, pasta en ander voedsel te maken.
/ˈflaʊər/
Uitspraak
Etymologie
From Middle English flour, originally the same word as flower, meaning the finest part of ground grain; from Old French flour or flor, from Latin flos, meaning “flower” or “best part.”
Voorbeelden
She sifted the flour before adding it to the bowl.
/ʃi ˈsɪftɪd ðə ˈflaʊər bɪˈfɔːr ˈædɪŋ ɪt tə ðə boʊl/
Ze zeefde het meel voordat ze het aan de kom toevoegde.
Whole-wheat flour gives the bread a nutty flavor.
/ˌhoʊl ˈwiːt ˈflaʊər ɡɪvz ðə bred ə ˈnʌti ˈfleɪvər/
Volkorenmeel geeft het brood een nootachtige smaak.
Collocaties
plain flour
self-rising flour
whole-wheat flour
bread flour
a bag of flour
AI-gegenereerd