1
zelfstandig naamwoord[U]
feiten, informatie en begrip die door leren of ervaring zijn verkregen
/ˈnɑːlɪdʒ/
Uitspraak
Etymologie
Middelengels knowleche, verwant aan know en beïnvloed door acknowledge.
Voorbeelden
The course gave students practical knowledge of first aid.
/ðə kɔːrs ɡeɪv ˈstuːdənts ˈpræktɪkəl ˈnɑːlɪdʒ əv ˌfɝːst ˈeɪd/
De cursus gaf studenten praktische kennis van eerste hulp.
Scientific knowledge changes as new evidence appears.
/ˌsaɪənˈtɪfɪk ˈnɑːlɪdʒ ˈtʃeɪndʒɪz æz nuː ˈevɪdəns əˈpɪrz/
Wetenschappelijke kennis verandert wanneer nieuw bewijs verschijnt.
Antoniemen
Collocaties
AI-gegenereerd