1
zelfstandig naamwoord[U]
het vaste, droge oppervlak van de aarde, in tegenstelling tot de zee of de lucht
/lænd/
Uitspraak
Etymologie
From Old English land, lond, from Proto-Germanic *landą, meaning “land, territory.”
Voorbeelden
After weeks at sea, the sailors finally saw land.
/ˈæf.tɚ wiks æt siː ðə ˈseɪ.lɚz ˈfaɪ.nə.li sɔː lænd/
Na weken op zee zagen de zeelieden eindelijk land.
The storm forced the boat back toward land.
/ðə stɔːrm fɔːrst ðə boʊt bæk təˈwɔːrd lænd/
De storm dwong de boot terug naar land.
Collocaties
dry land
on land
reach land
land and sea
AI-gegenereerd