1
zelfstandig naamwoord[U]
Geluiden die zo zijn gerangschikt dat ze aangenaam, expressief of betekenisvol bedoeld zijn, vooral door ritme, melodie of harmonie.
/ˈmjuːzɪk/
Uitspraak
Etymologie
From Middle English musik, from Old French musique, from Latin musica, from Greek mousikē, originally meaning the art of the Muses.
Voorbeelden
She listens to music while she studies.
/ʃi ˈlɪsənz tə ˈmjuːzɪk waɪl ʃi ˈstʌdiz/
Ze luistert naar muziek terwijl ze studeert.
Classical music can be very relaxing.
/ˈklæsɪkəl ˈmjuːzɪk kən bi ˈvɛri rɪˈlæksɪŋ/
Klassieke muziek kan erg ontspannend zijn.
Collocaties
AI-gegenereerd