1
zelfstandig naamwoord[C]
Iemand die muziek speelt, componeert, dirigeert of uitvoert, vooral als beroep.
/mjuˈzɪʃən/
Uitspraak
Etymologie
From French musicien, from musique “music,” ultimately from Greek mousikē “art of the Muses.”
Voorbeelden
The musician tuned her violin before the concert.
/ðə mjuˈzɪʃən tund hɚ ˌvaɪəˈlɪn bɪˈfɔr ðə ˈkɑnsɚt/
De muzikant stemde haar viool vóór het concert.
She became a professional musician after years of practice.
/ʃi bɪˈkeɪm ə prəˈfɛʃənəl mjuˈzɪʃən ˈæftɚ jɪrz əv ˈpræktɪs/
Na jaren oefenen werd ze een professionele muzikant.
Every musician in the orchestra must follow the conductor.
/ˈɛvri mjuˈzɪʃən ɪn ði ˈɔrkəstrə mʌst ˈfɑloʊ ðə kənˈdʌktɚ/
Elke muzikant in het orkest moet de dirigent volgen.
Synoniemen
Antoniemen
Collocaties
professional musician
jazz musician
classical musician
talented musician
working musician
AI-gegenereerd