own

Gebruikt na een bezittelijk woord om te benadrukken dat iets toebehoort aan, verband houdt met of gedaan wordt door een bepaalde persoon of zaak en niet door een andere.

Etymologie

Uit het Oudengels āgen, voltooid deelwoord van āgan, ‘bezitten, hebben’.

Collocaties

Iets dat toebehoort aan of speciaal verbonden is met de reeds genoemde persoon of zaak.

Etymologie

Uit het Oudengels āgen, voltooid deelwoord van āgan, wat ‘bezitten, hebben’ betekent.

Collocaties

Iets als eigendom hebben; iets wettelijk of persoonlijk bezitten.

Etymologie

Uit het Oudengels āgnian, dat ‘bezitten, toe-eigenen’ betekende, verwant aan āgen ‘eigen’.

Collocaties

Iets toegeven of erkennen, vooral verantwoordelijkheid, een fout of de waarheid.

Etymologie

Van de betekenis ‘bezitten’, uitgebreid tot ‘als het eigene erkennen’.

Collocaties

In de uitdrukking “on one's own”, met de betekenis alleen, zelfstandig of zonder hulp van anderen.

Etymologie

Van own als een woord dat persoonlijke bezitting of individuele betrokkenheid benadrukt.

Collocaties