zelfstandig naamwoord

[C]

Iemand die een kamer, vooral een slaapkamer, deelt met een ander.

/ˈruːm.meɪt/

Uitspraak

Etymologie

A compound of room and mate, meaning a companion or person one shares a room with.

Voorbeelden

My roommate cooked dinner for us.

/maɪ ˈruːm.meɪt kʊkt ˈdɪnər fər ʌs/

Mijn huisgenoot heeft voor ons gekookt.

She found a new roommate before the semester began.

/ʃi faʊnd ə nuː ˈruːm.meɪt bɪˈfɔːr ðə səˈmestər bɪˈɡæn/

Ze vond vóór het begin van het semester een nieuwe huisgenoot.

Synoniemen

roomie

co-tenant

lodger

Collocaties

college roommate

new roommate

share a room with a roommate

get along with a roommate

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[C]

Iemand die een huis, appartement of andere woonruimte deelt met een ander, niet per se dezelfde kamer.

/ˈruːm.meɪt/

Uitspraak

Etymologie

A compound of room and mate; in North American English, the meaning broadened from sharing a room to sharing a dwelling.

Voorbeelden

In college, I had three roommates in an off-campus apartment.

/ɪn ˈkɑːlɪdʒ aɪ hæd θriː ˈruːm.meɪts ɪn ən ˌɔːfˈkæmpəs əˈpɑːrtmənt/

Op de universiteit had ik drie huisgenoten in een appartement buiten de campus.

Do you get along with your roommate?

/duː ju ɡet əˈlɔːŋ wɪð jʊr ˈruːm.meɪt/

Kun je goed opschieten met je huisgenoot?

Synoniemen

Collocaties

find a roommate

have a roommate

live with a roommate

roommate agreement

prospective roommate

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[C]

Iemand die een kamer, vooral een slaapkamer, deelt met een ander.

/ˈruːm.meɪt/

Uitspraak

Etymologie

A compound of room and mate, meaning a companion or person one shares a room with.

Voorbeelden

My roommate cooked dinner for us.

/maɪ ˈruːm.meɪt kʊkt ˈdɪnər fər ʌs/

Mijn huisgenoot heeft voor ons gekookt.

She found a new roommate before the semester began.

/ʃi faʊnd ə nuː ˈruːm.meɪt bɪˈfɔːr ðə səˈmestər bɪˈɡæn/

Ze vond vóór het begin van het semester een nieuwe huisgenoot.

Synoniemen

roomie

co-tenant

lodger

Collocaties

college roommate

new roommate

share a room with a roommate

get along with a roommate

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[C]

Iemand die een huis, appartement of andere woonruimte deelt met een ander, niet per se dezelfde kamer.

/ˈruːm.meɪt/

Uitspraak

Etymologie

A compound of room and mate; in North American English, the meaning broadened from sharing a room to sharing a dwelling.

Voorbeelden

In college, I had three roommates in an off-campus apartment.

/ɪn ˈkɑːlɪdʒ aɪ hæd θriː ˈruːm.meɪts ɪn ən ˌɔːfˈkæmpəs əˈpɑːrtmənt/

Op de universiteit had ik drie huisgenoten in een appartement buiten de campus.

Do you get along with your roommate?

/duː ju ɡet əˈlɔːŋ wɪð jʊr ˈruːm.meɪt/

Kun je goed opschieten met je huisgenoot?

Synoniemen

Collocaties

find a roommate

have a roommate

live with a roommate

roommate agreement

prospective roommate

AI-gegenereerd