spoon

Een eet- of kookgerei met aan het uiteinde van een steel een kleine, ondiepe kom.

Etymologie

Van het Oudengelse spōn, oorspronkelijk met de betekenis ‘spaander’ of ‘splinter’, later gebruikt voor een gebruiksvoorwerp van een stuk hout.

Collocaties

De hoeveelheid die een lepel kan bevatten; een lepelvol.

Etymologie

Van de betekenis van spoon als gebruiksvoorwerp.

Collocaties

Een soort glanzend, gebogen kunstaas dat in het water wiebelt.

Etymologie

Zo genoemd omdat de vorm lijkt op de kom van een lepel.

Collocaties

Een knuffelhouding waarin twee mensen op hun zij liggen, in dezelfde richting kijkend, de een achter de ander.

Etymologie

Van de manier waarop twee in elkaar geschoven lepels in elkaar passen.

Collocaties

Iets met een lepel verplaatsen, serveren of eten.

Etymologie

Van het zelfstandig naamwoord spoon.

Collocaties

Knuffelen door dicht achter een ander te liggen, allebei in dezelfde richting.

Etymologie

Afgeleid van de zelfstandig-naamwoordelijke betekenis die verwijst naar in elkaar passende lepels.

Collocaties