1
zelfstandig naamwoord[U]
Een hindoeïstische spirituele en ascetische discipline met meditatie, adembeheersing en lichaamshoudingen, traditioneel gericht op eenwording met het goddelijke of bevrijding van het zelf.
/ˈjoʊɡə/
Uitspraak
Etymologie
From Sanskrit yoga, meaning “yoking, union, discipline,” from a root meaning “to join” or “to yoke.”
Voorbeelden
Yoga has roots in ancient Indian philosophy.
/ˈjoʊɡə hæz ruːts ɪn ˈeɪnʃənt ˈɪndiən fəˈlɑːsəfi/
Yoga heeft zijn wortels in de oude Indiase filosofie.
She studies yoga as a path to mental discipline.
/ʃi ˈstʌdiz ˈjoʊɡə æz ə pæθ tə ˈmɛntəl ˈdɪsəplɪn/
Zij bestudeert yoga als een weg naar mentale discipline.
Collocaties
practice yoga
study yoga
yoga philosophy
yoga tradition
AI-gegenereerd