contento

Gelukkig, tevreden of voldaan met een situatie of resultaat.

Etymologie

Uit het Latijn contentus, het voltooid deelwoord van continēre, met de betekenis ‘omvat, ingehouden, tevreden’.

Collocaties

Geluk, vreugde of tevredenheid, vooral als gemoedstoestand.

Etymologie

Zelfstandig naamwoordelijk gebruik van het bijvoeglijk naamwoord contento, uit het Latijn contentus.

Collocaties

Eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van contentar: ik beval, tevredenstel of stel gerust.

Etymologie

Van het werkwoord contentar, afgeleid van contento, uiteindelijk uit het Latijn contentus.

Collocaties