1
zelfstandig naamwoord[C, U]
Een gevoel van teleurstelling, woede of ontmoediging veroorzaakt door het onvermogen iets te bereiken of te doen.
frustración
Uitspraak
Etymologie
From Latin frustratio, frustrationis, from frustrare meaning “to deceive, disappoint, make vain.”
Voorbeelden
Sintió una profunda frustración al no conseguir el trabajo.
Sintió una profunda frustración al no conseguir el trabajo.
Ze voelde diepe frustratie toen ze de baan niet kreeg.
La frustración se reflejaba en su voz.
La frustración se reflejaba en su voz.
De frustratie was in zijn stem te horen.
Synoniemen
Antoniemen
Collocaties
sentir frustración
causar frustración
profunda frustración
frustración personal
AI-gegenereerd