Laden...
nóvio
vriend
1
zelfstandig naamwoord[C]
Een mannelijke romantische partner; een vriendje.
nóvio
Uitspraak
Etymologie
Van het Latijnse novius, met de betekenis ‘pas getrouwd’, verwant aan novus ‘nieuw’.
Voorbeelden
Mi novio vive en Madrid.
Mi nóvio víve en Madríd.
Mijn vriend woont in Madrid.
Voy al cine con mi novio.
Vóy al cíne con mi nóvio.
Ik ga met mijn vriend naar de bioscoop.
Collocaties
AI-gegenereerd
2
zelfstandig naamwoord[C]
Een man die verloofd is om te trouwen; een aanstaande echtgenoot.
nóvio
Uitspraak
Etymologie
Afkomstig van het Latijnse novius, met de betekenis ‘recent getrouwd’, verwant aan novus ‘nieuw’.
Voorbeelden
Su novio y ella anunciaron la boda.
Su nóvio y élla anunciáron la bóda.
Haar verloofde en zij maakten de bruiloft bekend.
El novio le regaló un anillo de compromiso.
El nóvio le regaló un aníllo de compromíso.
De verloofde gaf haar een verlovingsring.
Synoniemen
Collocaties
AI-gegenereerd
3
zelfstandig naamwoord[C]
De man die tijdens een huwelijksceremonie gaat trouwen; de bruidegom.
nóvio
Uitspraak
Etymologie
Uit het Latijn novius, met de betekenis ‘pas getrouwd’, verwant aan novus ‘nieuw’.
Voorbeelden
El novio llegó temprano a la iglesia.
El nóvio llegó tempráno a la iglésia.
De bruidegom kwam vroeg aan bij de kerk.
Los invitados felicitaron al novio.
Los invitádos felicitáron al nóvio.
De gasten feliciteerden de bruidegom.
Synoniemen
Collocaties
AI-gegenereerd