1
zelfstandig naamwoord[U]
Een plotselinge, intense en vaak onbeheersbare angst of alarm; paniek.
pánico
Uitspraak
Etymologie
From Latin panicus, from Greek panikós, related to Pan, the god whose presence was believed to cause sudden terror.
Voorbeelden
Al ver el fuego, sintió pánico y salió corriendo.
Al vér el fuégo, sintió pánico y salió corriéndo.
Toen hij het vuur zag, raakte hij in paniek en rende weg.
El pánico se extendió por la sala durante el terremoto.
El pánico se extendió por la sála duránte el terremóto.
De paniek verspreidde zich door de zaal tijdens de aardbeving.
Collocaties
AI-gegenereerd