inquiet

bezorgd, angstig of ongerust over iets

Etymologie

Uit het Latijn inquietus, dat ‘rusteloos, onrustig’ betekent, van in- ‘niet’ + quietus ‘kalm, in rust’.

Collocaties

ongemakkelijk, rusteloos of geagiteerd

Etymologie

Uit het Latijnse inquietus, dat “rusteloos, ongemakkelijk” betekent, van in- “niet” + quietus “kalm, in rust”.

Collocaties

een angstig of bezorgd persoon

Etymologie

Substantivering van het bijvoeglijk naamwoord inquiet, uit het Latijnse inquietus ‘rusteloos, onrustig’.

Collocaties