manquer

Iets missen, niet weten te vangen, bijwonen of ervan profiteren.

Etymologie

Uit het Oudfranse manquer, waarschijnlijk via het Italiaanse mancare, uit het vulgair Latijn *mancare, verwant aan het Latijnse mancus, dat ‘gebrekkig, tekortschietend’ betekent.

Collocaties

Ontbrekend, afwezig of onvoldoende zijn.

Etymologie

Van Oudfrans manquer, waarschijnlijk via Italiaans mancare, uit het vulgair Latijn *mancare, verwant aan Latijn mancus, met de betekenis ‘defect, gebrekkig, ontbrekend’.

Collocaties

Met à: door iemand worden gemist; iemand het gevoel geven dat men afwezig is.

Etymologie

Van Oudfrans manquer, waarschijnlijk via Italiaans mancare, uit het Vulgaatlatijn *mancare, verwant aan het Latijnse mancus, met de betekenis ‘gebrekkig, ontbrekend’.

Collocaties

Met de plus een infinitief: iets bijna doen; op het punt staan iets te doen, vaak per ongeluk of ongewenst.

Etymologie

Uit Oudfrans manquer, waarschijnlijk via Italiaans mancare, uit Vulgaatlatijn *mancare, verwant met Latijn mancus, in de betekenis ‘gebrekkig, ontbrekend’.

Collocaties