zelfstandig naamwoord

[C]

De broer van iemands vader of moeder; de echtgenoot van iemands tante.

/ɔ̃kl/

Uitspraak

Etymologie

Van Oudfrans oncle, uit Latijn avunculus, oorspronkelijk met de betekenis ‘oom van moederszijde’.

Voorbeelden

Mon oncle habite à Lyon.

/mɔ̃ nɔ̃kl a.bit a ljɔ̃/

Mijn oom woont in Lyon.

Elle rend visite à son oncle chaque été.

/ɛl ʁɑ̃ vi.zit a sɔ̃ nɔ̃kl ʃak e.te/

Ze brengt elke zomer een bezoek aan haar oom.

Son oncle maternel est médecin.

/sɔ̃ nɔ̃kl ma.tɛʁ.nɛl ɛ med.sɛ̃/

Zijn oom van moederskant is arts.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

mon oncle

oncle maternel

oncle paternel

grand-oncle

AI-gegenereerd