zelfstandig naamwoord

[C]

Een klein draagbaar apparaat om een vlam te maken, vooral om sigaretten, kaarsen of een vuur aan te steken; een aansteker.

žiebtu'vėlis

Uitspraak

Etymologie

Derived from Lithuanian žiebti “to kindle, to light” with the noun-forming/diminutive element -uvėlis.

Voorbeelden

Ant stalo gulėjo senas žiebtuvėlis.

Ant 'stalo gu'lėjo 'senas žiebtu'vėlis.

Er lag een oude aansteker op tafel.

Pametęs žiebtuvėlį, jis negalėjo uždegti žvakės.

Pa'metęs žiebtu'vėlį, jis nega'lėjo už'degti 'žvakės.

Toen hij de aansteker kwijt was, kon hij de kaars niet aansteken.

Synoniemen

Collocaties

dujinis žiebtuvėlis

benzininis žiebtuvėlis

vienkartinis žiebtuvėlis

uždegti žiebtuvėliu

AI-gegenereerd