zelfstandig naamwoord

[C]

kus; het aanraken van iemand of iets met de lippen als teken van genegenheid, groet, respect of verlangen.

buči'nys

Uitspraak

Etymologie

Derived from Lithuanian bučiuoti, “to kiss,” with the noun-forming suffix -inys.

Voorbeelden

Ji padovanojo jam švelnų bučinį į skruostą.

Ji padova'nojo jam 'švelnų buči'nį į 'skruostą.

Ze gaf hem een zachte kus op de wang.

Pirmasis bučinys jiems liko nepamirštamas.

Pir'masis buči'nys jiems 'liko nepamir'štamas.

Hun eerste kus bleef voor hen onvergetelijk.

Atsisveikindama mama paliko bučinį ant vaiko kaktos.

Atsisveikin'dama 'mama pa'liko buči'nį ant 'vaiko 'kaktos.

Bij het afscheid liet de moeder een kus achter op het voorhoofd van het kind.

Synoniemen

Collocaties

pirmasis bučinys

švelnus bučinys

aistringas bučinys

atsisveikinimo bučinys

bučinys į skruostą

AI-gegenereerd