1
zelfstandig naamwoord[U]
Suiker; een zoete kristallijne stof, vooral sucrose, die wordt gebruikt om eten en drinken te zoeten.
'cukrus
Uitspraak
Etymologie
Ontleend via naburige Europese talen, uiteindelijk uit het Arabische sukkar, uit het Sanskriet śarkarā.
Voorbeelden
Į kavą įdėjau šaukštelį cukraus.
Į 'kavą į'dėjau šaukš'telį 'cukraus.
Ik heb een theelepel suiker in de koffie gedaan.
Rudasis cukrus tinka kepiniams.
Ru'dasis 'cukrus 'tinka kepi'niams.
Bruine suiker is geschikt voor gebak.
Collocaties
baltasis cukrus
rudasis cukrus
cukraus pudra
cukraus vata
šaukštelis cukraus
AI-gegenereerd