zelfstandig naamwoord

[C, U]

Iemands aangeboren aard of kenmerkende patroon van emotionele reacties en gedrag.

tempera'mentas

Uitspraak

Etymologie

Een internationaal ontleend woord, uiteindelijk uit het Latijn temperamentum, met de betekenis ‘juiste menging, matiging’, van temperare ‘mengen, regelen’.

Voorbeelden

Jo temperamentas ramus, bet jis greitai prisitaiko prie naujų situacijų.

Jo tempera'mentas 'ramus, bet jis 'greitai prisita'iko prie 'naujų situa'cijų.

Zijn temperament is rustig, maar hij past zich snel aan nieuwe situaties aan.

Vaiko temperamentas dažnai matyti jau kūdikystėje.

'Vaiko tempera'mentas 'dažnai 'matyti jau kūdiky'stėje.

Het temperament van een kind is vaak al in de babytijd te zien.

Synoniemen

Collocaties

ramus temperamentas

karštas temperamentas

temperamento tipas

žmogaus temperamentas

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[U]

Levendigheid, emotionele intensiteit of expressieve energie, vooral in een artistieke of sociale context.

tempera'mentas

Uitspraak

Etymologie

Een internationaal leenwoord dat uiteindelijk teruggaat op het Latijnse temperamentum, met de betekenis ‘juiste menging, matiging’, van temperare ‘mengen, regelen’.

Voorbeelden

Scenoje jos temperamentas iškart patraukė publikos dėmesį.

Sce'noje jos tempera'mentas 'iškart pat'raukė 'publikos 'dėmesį.

Op het podium trok haar temperament meteen de aandacht van het publiek.

Šokėjas turi temperamentą, todėl jo pasirodymai labai įtaigūs.

Šo'kėjas 'turi tempera'mentą, to'dėl jo pasiro'dymai 'labai į'taigūs.

De danser heeft temperament, waardoor zijn optredens zeer indrukwekkend zijn.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

meninis temperamentas

sceninis temperamentas

ugningas temperamentas

turėti temperamentą

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[C, U]

Iemands aangeboren aard of kenmerkende patroon van emotionele reacties en gedrag.

tempera'mentas

Uitspraak

Etymologie

Een internationaal ontleend woord, uiteindelijk uit het Latijn temperamentum, met de betekenis ‘juiste menging, matiging’, van temperare ‘mengen, regelen’.

Voorbeelden

Jo temperamentas ramus, bet jis greitai prisitaiko prie naujų situacijų.

Jo tempera'mentas 'ramus, bet jis 'greitai prisita'iko prie 'naujų situa'cijų.

Zijn temperament is rustig, maar hij past zich snel aan nieuwe situaties aan.

Vaiko temperamentas dažnai matyti jau kūdikystėje.

'Vaiko tempera'mentas 'dažnai 'matyti jau kūdiky'stėje.

Het temperament van een kind is vaak al in de babytijd te zien.

Synoniemen

Collocaties

ramus temperamentas

karštas temperamentas

temperamento tipas

žmogaus temperamentas

AI-gegenereerd

zelfstandig naamwoord

[U]

Levendigheid, emotionele intensiteit of expressieve energie, vooral in een artistieke of sociale context.

tempera'mentas

Uitspraak

Etymologie

Een internationaal leenwoord dat uiteindelijk teruggaat op het Latijnse temperamentum, met de betekenis ‘juiste menging, matiging’, van temperare ‘mengen, regelen’.

Voorbeelden

Scenoje jos temperamentas iškart patraukė publikos dėmesį.

Sce'noje jos tempera'mentas 'iškart pat'raukė 'publikos 'dėmesį.

Op het podium trok haar temperament meteen de aandacht van het publiek.

Šokėjas turi temperamentą, todėl jo pasirodymai labai įtaigūs.

Šo'kėjas 'turi tempera'mentą, to'dėl jo pasiro'dymai 'labai į'taigūs.

De danser heeft temperament, waardoor zijn optredens zeer indrukwekkend zijn.

Synoniemen