rzeczownik

[U]

Uczucie głębokiego żalu lub skruchy za coś złego, co się zrobiło.

beróu

Etymologia

Z niderlandzkiego berouw, spokrewnione z dawniejszymi formami oznaczającymi smutek lub pokutę.

Przykłady

Hy het diep berou oor sy fout gevoel.

Hý het díep beróu oor sy fóut gevóel.

Poczuł głęboką skruchę z powodu swojego błędu.

Sy berou was opreg.

Sy beróu was ópreg.

Jego skrucha była szczera.

Ná die rusie het sy groot berou gehad.

Ná die rúsie het sy gróot beróu gehád.

Po kłótni miała wielki żal.

Synonimy

Antonimy

Kolokacje

berou hê

diep berou

opregte berou

berou toon

groot berou

Wygenerowane przez AI