1
rzeczownik[C, U]
Napój alkoholowy otrzymywany przez fermentację słodowanego ziarna, zwykle aromatyzowany chmielem; piwo.
bíer
Etymologia
Od niderlandzkiego bier, ostatecznie z języków zachodniogermańskich; pokrewne angielskiemu beer i niemieckiemu Bier.
Przykłady
Ek drink graag bier saam met aandete.
Ek drínk gráág bíer sáám met áándete.
Lubię pić piwo do kolacji.
Die brouery maak 'n nuwe bier.
Die bróuery máák 'n núwe bíer.
Browar produkuje nowe piwo.
Hy het 'n glas bier bestel.
Hy het 'n glás bíer bestél.
Zamówił kufel piwa.
Kolokacje
bier drink
koue bier
'n glas bier
bier brou
alkoholvrye bier
Wygenerowane przez AI