1
przymiotnikPrzymiotnik używany atrybutywnie i predykatywnie; odmieniona forma atrybutywna: dappere.
Odwagi; wykazujący odwagę wobec niebezpieczeństwa, trudności lub bólu.
dápper
Etymologia
Z niderlandzkiego dapper, ze średnioniderlandzkiego dapper w znaczeniu „silny, stanowczy, odważny”; spokrewnione z niemieckim tapfer.
Przykłady
Die dapper soldaat het sy vriende gered.
Die dápper soldáát het sy vriénde geréd.
Odważny żołnierz uratował swoich przyjaciół.
Sy was dapper tydens die moeilike operasie.
Sy was dápper tydens die moeilike operásie.
Była odważna podczas trudnej operacji.
Die kind het 'n dapper besluit geneem.
Die kínd het 'n dápper beslúit genéém.
Dziecko podjęło odważną decyzję.
Antonimy
Kolokacje
dapper soldaat
dapper poging
dapper besluit
dapper optrede
Wygenerowane przez AI