rzeczownik

[C]

Dziecko płci żeńskiej w stosunku do swoich rodziców; córka.

dógter

Etymologia

Od niderlandzkiego dochter, ostatecznie z pragermańskiego *duhtēr.

Przykłady

My dogter is ses jaar oud.

Mý dógter is sés jáar óud.

Moja córka ma sześć lat.

Sy dogter studeer in Kaapstad.

Sý dógter studéer in Káapstad.

Jego córka studiuje w Kapsztadzie.

Die jongste dogter help haar ma.

Die jóngste dógter hélp háar má.

Najmłodsza córka pomaga swojej matce.

Synonimy

Antonimy

Kolokacje

oudste dogter

jongste dogter

enigste dogter

dogter van

Wygenerowane przez AI