1
przymiotnikForma atrybutywna: geduldige
zdolny czekać, znosić trudności lub tolerować opóźnienie bez irytacji czy zdenerwowania; cierpliwy
gedúldig
Etymologia
Od niderlandzkiego geduldig, od geduld „cierpliwość” + -ig, spokrewnione z angielskim -y.
Przykłady
Sy is baie geduldig met kinders.
Sy is báie gedúldig met kínders.
Jest bardzo cierpliwa wobec dzieci.
Die onderwyser bly geduldig, al vra ons baie vrae.
Die ónderwyser bly gedúldig, al vra ons báie vrae.
Nauczyciel pozostaje cierpliwy, chociaż zadajemy wiele pytań.
Antonimy
Kolokacje
geduldig wees
geduldig bly
geduldig met kinders
’n geduldige mens
Wygenerowane przez AI