Ładowanie...
húis
dom
1
rzeczownikRzeczownik [C].
Budynek przeznaczony do mieszkania przez ludzi; dom.
húis
Etymologia
Od niderlandzkiego huis, ze średnioniderlandzkiego huus, ostatecznie z pragermańskiego *hūsą.
Przykłady
Die huis het 'n rooi dak.
Die húis hét 'n róói dák.
Dom ma czerwony dach.
Ons woon in 'n klein huis.
Óns wóón in 'n kléin húis.
Mieszkamy w małym domu.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
2
rzeczownikrzeczownik policzalny [C]
czyjś dom lub miejsce zamieszkania, zwłaszcza takie, do którego się wraca lub do którego się należy
húis
Etymologia
Z niderlandzkiego huis, ze średnioniderlandzkiego huus, ostatecznie z protogermańskiego *hūsą.
Przykłady
Ek gaan huis toe.
Ék gáán húis tóe.
Idę do domu.
Sy voel tuis in haar nuwe huis.
Sý vóel túis in háár núwe húis.
Czuje się jak u siebie w nowym domu.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
3
rzeczownikrzeczownik [C]
Osoby mieszkające razem w jednym domu; domostwo lub rodzina.
húis
Etymologia
Z niderlandzkiego huis, ze średnioniderlandzkiego huus, ostatecznie z protogermańskiego *hūsą.
Przykłady
Die hele huis slaap al.
Die héle húis slááp ál.
Całe domostwo już śpi.
Die huis was stil ná aandete.
Die húis was stíl ná áándete.
Domostwo było ciche po kolacji.
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
4
rzeczownikRzeczownik [C]
Instytucja, firma lub izba ustawodawcza, zwłaszcza taka określana jako izba.
húis
Etymologia
Z niderlandzkiego huis, ze średnioniderlandzkiego huus, ostatecznie z pragermańskiego *hūsą.
Przykłady
Die huis publiseer nuwe romans.
Die húis publiséér núwe románs.
Dom wydawniczy publikuje nowe powieści.
Die voorstel is deur die huis aanvaar.
Die vóórstel is déúr die húis áánvaar.
Wniosek został przyjęty przez izbę.
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI