przymiotnik

Forma atrybutywna: impulsiewe

Działający nagle pod wpływem uczuć lub impulsów, bez starannego namysłu ani planowania; charakteryzujący się takim zachowaniem.

impulsíef

Etymologia

Z niderlandzkiego impulsief, ostatecznie z łacińskiego impulsus, imiesłowu biernego od impellere, oznaczającego „popychać” lub „przypierać”.

Przykłady

Sy is soms baie impulsief.

Sy is sóms báie impulsíef.

Czasami jest bardzo impulsywna.

Moenie so impulsief wees met jou geld nie.

Móenie so impulsíef wées met jou géld nie.

Nie bądź taki impulsywny ze swoimi pieniędzmi.

Synonimy

Antonimy

Kolokacje

impulsiewe besluit

impulsiewe gedrag

impulsiewe optrede

impulsiewe persoon

Wygenerowane przez AI

przysłówek

W nagły, nieplanowany sposób, kierowany emocją lub impulsem, a nie starannym namysłem.

impulsíef

Etymologia

Od niderlandzkiego impulsief, ostatecznie z łacińskiego impulsus, imiesłowu biernego od impellere, oznaczającego „popychać” lub „przypierać do działania”.

Przykłady

Hy het impulsief gereageer toe hy die nuus hoor.

Hy het impulsíef gereagéer toe hy die núus hóor.

Zareagował impulsywnie, gdy usłyszał wiadomość.

Sy het impulsief ingestem sonder om die besonderhede te lees.

Sy het impulsíef íngestem sónder om die besónderhede te léés.

Zgodziła się impulsywnie, nie czytając szczegółów.

Synonimy

Antonimy

Kolokacje

impulsief reageer

impulsief optree

impulsief besluit

impulsief koop

Wygenerowane przez AI

przymiotnik

Forma atrybutywna: impulsiewe

Działający nagle pod wpływem uczuć lub impulsów, bez starannego namysłu ani planowania; charakteryzujący się takim zachowaniem.

impulsíef

Etymologia

Z niderlandzkiego impulsief, ostatecznie z łacińskiego impulsus, imiesłowu biernego od impellere, oznaczającego „popychać” lub „przypierać”.

Przykłady

Sy is soms baie impulsief.

Sy is sóms báie impulsíef.

Czasami jest bardzo impulsywna.

Moenie so impulsief wees met jou geld nie.

Móenie so impulsíef wées met jou géld nie.

Nie bądź taki impulsywny ze swoimi pieniędzmi.

Synonimy

Antonimy

Kolokacje

impulsiewe besluit

impulsiewe gedrag

impulsiewe optrede

impulsiewe persoon

Wygenerowane przez AI

przysłówek

W nagły, nieplanowany sposób, kierowany emocją lub impulsem, a nie starannym namysłem.

impulsíef

Etymologia

Od niderlandzkiego impulsief, ostatecznie z łacińskiego impulsus, imiesłowu biernego od impellere, oznaczającego „popychać” lub „przypierać do działania”.

Przykłady

Hy het impulsief gereageer toe hy die nuus hoor.

Hy het impulsíef gereagéer toe hy die núus hóor.

Zareagował impulsywnie, gdy usłyszał wiadomość.

Sy het impulsief ingestem sonder om die besonderhede te lees.

Sy het impulsíef íngestem sónder om die besónderhede te léés.

Zgodziła się impulsywnie, nie czytając szczegółów.

Synonimy