1
rzeczownik[C]
Kominek lub piec grzewczy, zwłaszcza używany w pomieszczeniu do ogrzewania.
kággel
Etymologia
Od niderlandzkiego kachel, znaczącego „piec” lub „ogrzewacz”; spokrewnione z niemieckim Kachel w znaczeniu kaflowego pieca.
Przykłady
Die kaggel hou die sitkamer warm.
Die kággel hou die sítkamer wárm.
Kominek ogrzewa salon.
Ons het hout in die kaggel gegooi.
Ons het hóut in die kággel gegóoi.
Wrzuciliśmy drewno do kominka.
Kolokacje
die kaggel aansteek
voor die kaggel sit
hout in die kaggel gooi
by die kaggel warm word
Wygenerowane przez AI