rzeczownik

[C]

Młody człowiek; dziecko.

kínd

Etymologia

Z niderlandzkiego kind, z prasłowiańskiego *kindą, oznaczającego „dziecko” lub „potomstwo”.

Przykłady

Die kind speel in die tuin.

Die kínd spéél in die túín.

Dziecko bawi się w ogrodzie.

Sy het haar kind skool toe geneem.

Sy het haar kínd skóól toe genéém.

Zawiozła swoje dziecko do szkoły.

Elke kind verdien liefde en beskerming.

Élke kínd verdién líéfde en beskérming.

Każde dziecko zasługuje na miłość i ochronę.

Synonimy

Antonimy

Kolokacje

klein kind

jong kind

skoolgaande kind

enigste kind

aangenome kind

Wygenerowane przez AI