1
rzeczownik[C, U]
Śniadanie; pierwszy posiłek dnia, zwykle jedzony rano.
ontbýt
Etymologia
Od niderlandzkiego ontbijt, historycznie związanego z ideą rozpoczęcia jedzenia lub przerwania postu.
Przykłady
Ek eet ontbyt om sewe.
Ek éét ontbýt om séwe.
Jem śniadanie o siódmej.
Die hotel bedien ontbyt tot tienuur.
Die hotél bedíen ontbýt tot tíenuur.
Hotel serwuje śniadanie do dziesiątej.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI