1
rzeczownik[C]
Tarka lub raszpla; kuchenne albo warsztatowe narzędzie o szorstkiej, perforowanej lub ząbkowanej powierzchni, służące do tarcia, ścierania albo piłowania.
rásper
Etymologia
Od niderlandzkiego rasper, spokrewnionego z raspen „skrobać, trzeć”.
Przykłady
Die rasper lê in die kombuislaai.
Die rásper lê in die kombúislaai.
Tarka leży w szufladzie kuchennej.
Gebruik die fyn rasper vir die kaas.
Gebrúik die fyn rásper vir die káas.
Użyj drobnej tarki do sera.
Synonimy
Kolokacje
fyn rasper
growwe rasper
kaas rasper
kombuisrasper
Wygenerowane przez AI