1
rzeczownik[C, U]
Zewnętrzna osłona, skórka, łupina lub skóra owocu, warzywa albo podobnego przedmiotu.
skíl
Etymologia
Od niderlandzkiego schil, oznaczającego „skórka, łupina, skorupa”; spokrewnione z czasownikiem schillen, „obierać”.
Przykłady
Die skil van die appel is dun.
Die skíl van die áppel is dún.
Skórka jabłka jest cienka.
Moenie die lemoen se skil eet nie.
Moenie die lemóen se skíl éét nie.
Nie jedz skórki pomarańczy.
Kolokacje
appelskil
lemoenskil
piesangskil
die skil afhaal
Wygenerowane przez AI