rzeczownik

[C], liczba mnoga; liczba pojedyncza: skoen

Buty; liczba mnoga od afrikaanskiego „skoen”, okrycie stopy, zwykle z podeszwą.

skóene

Etymologia

Od niderlandzkiego „schoenen”, liczby mnogiej od „schoen” („but”); ostatecznie z germańskich korzeni.

Przykłady

My skoene is nat.

My skóene is nát.

Moje buty są mokre.

Sy het nuwe skoene gekoop.

Sy het núwe skóene gekóop.

Kupiła nowe buty.

Trek jou skoene uit voor jy inkom.

Trék jou skóene úit voor jy ínkom.

Zdejmij buty, zanim wejdziesz.

Synonimy

Kolokacje

nuwe skoene

gemaklike skoene

skoene aantrek

skoene uittrek

paar skoene

Wygenerowane przez AI