1
rzeczownik[C, U]
Sałatka; potrawa, zwykle podawana na zimno, przygotowana z surowych lub gotowanych warzyw, owoców, makaronu, mięsa lub innych składników, często z sosem.
sláai
Etymologia
Od niderlandzkiego sla, oznaczającego „sałatę” lub „sałatkę”, spokrewnionego z salade.
Przykłady
Ek eet slaai saam met aandete.
Ék éét sláai sáám met áándete.
Jem sałatkę do obiadu.
Sy maak 'n vars slaai vir die braai.
Sý máák 'n várs sláai vir die bráái.
Robi świeżą sałatkę na grilla.
Synonimy
Kolokacje
vars slaai
groenslaai
aartappelslaai
vrugteslaai
slaaisous
Wygenerowane przez AI