1
czasownik[T, I]
dotknąć kogoś lub czegoś wargami jako znak miłości, przywiązania, powitania lub szacunku; całować
sóen
Etymologia
Z niderlandzkiego zoenen, spokrewnione z niderlandzkim zoen „pocałunek”; ostatecznie ze średnioniderlandzkiego.
Przykłady
Hy soen sy ma op die wang.
Hy sóen sy má op die wáng.
Całuje swoją mamę w policzek.
Moenie die baba op die mond soen nie.
Moenie die bába op die mónd sóen nie.
Nie całuj dziecka w usta.
Hulle het mekaar voor die stasie gesoen.
Hulle het mekáár voor die stásie gesóen.
Pocałowali się przed stacją.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI