1
rzeczownik[C]
Mebel z płaskim blatem i nogami, używany do jedzenia, pisania, pracy lub stawiania na nim rzeczy.
táfel
Etymologia
Z holenderskiego tafel, ostatecznie z łacińskiego tabula, oznaczającego „deskę” lub „klepkę”.
Przykłady
Die boek lê op die tafel.
Die bóek lê op die táfel.
Książka leży na stole.
Ons sit elke aand saam aan die tafel.
Ons sít élke áand sáam aan die táfel.
Wieczorem siadamy razem przy stole.
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI